Önümde azımsanmayacak sayıda okur mektubu var: Rijkaard'ın Sarı Kırmızılı takımı başarıya götürüp götüremeyeceği konusunda yorum istiyorlar... Mehmet Topuz'la ilgili birşeyler yazmamı isteyenler de yok değil ama o noktadaki baskı pek büyük sayılmaz... Elbette ki daha önce GSTV'de yaptığım Rijkaard'la ilgili yorumu okurlarımızdan esirgeyecek değilim.                Efendim, Galatasaray Rijkaard'a sadece imza attırmakla bile tartışmasız çok büyük başarı kazandı. Hollandalı hocanın attığı imzanın reklam değerinin birkaç yüz milyon Euro değerinde olduğunu ileri sürmek hiç de abartı olmaz. Ayrıca, bizzat ezeli rakibin başkanı tarafından 'elden gittiği' ileri sürülen bir kulübün bu transferi yapabilmesi bile çok büyük olay!
Nitekim, bu sayede camianın ve taraftarın morali bir anda düzeldi, geleceğe umutla bakılmaya başlandı. Bu psikolojik iyileşmenin yanında kombine bilet ve ürün satışlarındaki canlanma görmezden gelinecek durumlar değil. Eh, sadece hoca transferiyle bu kadar çok kuşu birden vurmak az şey midir?
Kısacası, Rijkaard'ın takımın başına getirilmesiyle ilgili olarak uzun boylu yorumlanacak birşey yok ortada. O, neyi nasıl yapacağı bilinmeyen biri değil. Tabii düşündüklerini ve istediklerini uygulayacak ortamı ne kadar bulabileceği tartışılabilir.
Asıl endişe edilen noktanın her yeni hocayla ilgili olarak gündeme gelen bir durum olduğunu bilmiyor değilim. Takımın başına örneğin Yılmaz Vural'ı getirseniz, önümüzdeki sezon ne yapacağını gerçeğe çok yakın olarak tahmin edebiliriz. Çünkü Vural hem Galatasaray'ı çok iyi tanıdığı hem de ülke futbolunu ve öteki gerçekleri çok iyi bildiği için takımı zirvede tutmayı başaracaktır.
Ancak Rijkaard'ın işi biraz daha kökten ele alacağını, takımın yerleşik oyun düzenini ve bazı oyuncuları değiştirebileceğini düşündüğünüzde işler biraz karışabilir. Üst üste gelecek birkaç başarısız sonucun ardından 'Ben dememiş miydim, Rijkaard Galatasaray'ın yapısına uygun bir hoca değil' gibi sözler eden bazı çakallar ortaya çıkabilir.
Daha kötüsü bu noktada yönetim ve camia da Rijkaard'a kuşkuyla bakmaya başlayabilir. Olmaz demeyin, bu tür sıkıntıları zamanında Derwall bile çekmiştir... Böylesi gelişmeler karşısında yönetimin de artık yorulmaya başlayıp 'Hocamızın sonuna kadar arkasındayız' tarzında demeçler verilmeye başlandığında 'Allah selamet versin' demekten başka söylenecek söz kalmaz!
O bakımdan, Sarı Kırmızılı yönetim Rijkaard'ı getirmekle başardığı büyük işi, onun rahat çalışması, istediklerini yapabilmesi ve sözleşme süresi olan 2 yıldan daha uzun süre burada kalması yolundaki gelişmelerle tamamına erdirebilmelidir. Yoksa her başarısız sonucun ardından hocanın da tartışılmaya başlandığı bilinen ve alışılan kaotik ortamda değil Rijkaard'ı, Cruyff'u da getirseniz bir yere varamazsınız.
Galatasaray yönetiminin en büyük avantajı da artık bu gerçeği öğrenmiş olmasıdır.
Futboldan kim anlar?
Elbette ki Zeki Çol dostumla aynı kanıdayım: Sonrasında alınan başarılı sonuçlara karşın Ersun Yanal'ın gönderilmesinin yanlışlığını ve bunun Trabzonspor'a nelere malolacağını hep birlikte göreceğiz. Nitekim, yeni hoca arayışları sırasında yaşananlar bile bize bu konuda epeyce fikir verici nitelikte.
Olayın beni ilgilendiren yanı ve yazma isteği duymamın nedeni biraz değişik: Hayatımda işittiğim en saçma yalanlardan biri de, 'Trabzonluların futboldan iyi anladığı' yolundaki sözlerdir.
Kimin futboldan ne kadar anlayıp anlamadığı elbette ki bizde yapılandan çok daha kaliteli ve üst düzey tartışmayı gerektirir. Ayrıca, bu ülkenin önemli futbol adamları arasında gösterilen bazı kişilerin bile sahiden böyle bir özellik taşıyıp taşımadıkları, epeyce kuşkulu bir durumdur.
Futbolu sevmek, ilgilenmek, oynamak, seyretmek, sürekli konuşmak, tartışmak, biliyormuş gibi yapmak çok başkadır...
Gerçekten anlamak ise bambaşka...
Bırakın anlamayı, 'Ben futbolla ilgileniyorum' diyen kişilerin bile mutlaka okuması gereken değerdeki kitapların satışının 1000 (Yazıyla bin) bile olmadığı bir ülkede yüzbinlerin, milyonların futboldan anladığını söylemek, anlamsız bir dalkavukluktur!
 Bazılarına not: Hiç kendinizi yormayın, 'Sadece sen mi anlıyorsun!' diye dayılanmakla, hakaretler yağdırmakla, küfretmekle futboldan anlar hale gelinemez...
Muhabirlik ölürken...
Bu konuyu önce yazan olmak istemedim. Çünkü bu tür tatsız konular okurdan ve öteki muhataplarından önce benim içime sıkıntı veriyor.
Önceki gün HaberTürk'te Halil Özer kardeşim konuya değindi. Özellikle spor gazetesi olduğu ileri sürülen yayınlar hemen hergün sayısız ismi 3 büyük kulübe transfer ederken, Rijkaard konusunda çok sıkı bir 'uzun atlama' durumu ortaya çıktı. Yani yılın transfer haberini hiçbir muhabir alıp da okurlara ya da izleyicilere ulaştıramadı. Konuyla ilgili açıklama Galatasaray Kulübü'nün resmî internet sitesinden yapılmasından sonra herkesin haberi oldu.
Belki de uzun yıllardır ilk kez bu kadar büyük bir "muhabir fiyaskosu" yaşandı.
Aslında benzer bir durum Mehmet Topuz konusunda da yaşandı. Bu futbolcunun şikebahçe'ye transferine tamam gözüyle bakılıyordu. Devreye Şiketaş'ın girişini önceden haber alan olmadı. Onu da muhabirliğin kara defterine yazmak mümkündü. Temeli spor haberciliği olan mesleğimizin ölümüne ilişkin hemen hergün çeşitli belirtiler ortaya çıkıyor. Bunlar arasında uzun yıllar unutulmayacaklardan biri de Rijkaard'ın transferi oldu. Allah rahmet eylesin!

www.zaman.com.tr ahmet çakar

İŞTE POLATIN GETİRECEĞİ YILDIZ
 
Galatasaray, Rijkaard gibi bir dünya yıldızını hoca olarak takımın başına getirdi ya... Başladı herkes sağda solda konuşmaya:
'Görün bakın; bu Adnan Polat, şimdi de süper star bir futbolcu alacak!'
Geçen hafta Ankara'da yapılan Futbol Federasyonu Genel Kurulu'nda da konu buydu. Adnan Polat'ı gören soruyordu:
'Hadi başkan. Kim bu dünya yıldızı?'
Hele bir de tebessüm varsa yüzünde ısrar ediyorlardı:
'Başkan, çok mutlusun. Herhalde sen süper star bir futbolcu transferini bitirdin. Hadi bize de söyle!'
Bir iki üç derken... Israrlı sorular sürerken... Adnan Polat sonunda bombayı patlattı:
'Evet getiriyorum. Müthiş bir isim! Dünyada tanımayan yok! Ama adını söylemem. İmkanı yok demem. Kendisine ayıp olur. Çünkü söylemeyeceğime söz verdim. Zorlamayın beni canım!'
Biri 'Bari ülkesini söyleyin' dedi, diğeri 'Santrfor mu, forvet mi? Golcü mü, kaleci mi?' diye ısrar etti.
En sonunda 'Tamam' dedi; meraklı gözlerin bakışları arasında; 'Sıkı durun, söylüyorum. Getireceğim dünya yıldızı Angelina!'
Bir an sustu herkes... Başkan devam etti: 'Tanımadınız mı yoksa? Angelina canım; şu Angelina Jolie var ya; işte o!'
Kimi güldü, kimi küstü!
Gülenlerle başkan da güldü. Küsenlere de; 'Arkadaşlar bir dünya yıldızını getirmek o kadar kolay değil, ayağımız yorganımıza göre uzatacağız... Haaa bu arada Angelina Jolie'yi eşi Brad Pitt'le birlikte ancak Galatasaray'ın bir maçına davetli olarak getirebiliriz o kadar' diye takıldı.
Sahi; Angelina bir maça gelse fena mı!

Dostluğun gücü
Rijkaard geldi ya... Ağzınla kuş tutsan yaranamayacağın doğuştan muhalifler sağda solda başladılar yine: 'Gelir tabi adam kardeşim. Yılda 4 milyon Euro vereceksin, gelmez mi? Koşa koşa gelir!'
Maksat yapılan her işi önemsiz, basit göstermek. Amaç bağcıyı dövmek.
Be kardeşim... Barcelona'da kaç para alıyordu bu adam!
Yıllarca futbol oynamış, Milan gibi bir İtalyan takımında şampiyonluklar yaşamış bu kişi beş parasız geziyordu Amsterdam sokaklarında da balıklama mı daldı 4 milyon Euro'ya! Elbette, alacak parasını. Bedava çalışacak hali yok ya...
Ama gelmesi bir tercihtir...
Onca kendisini isteyen kulübün arasından Galatasaray'ı seçmesi ya da seçtirilmesi de bir yöneticilik becerisidir. Gelişi dostluğun gücüdür öncelikle; bu böyle biline. Paranın gücüyle birlikte diyalog kurarsan, inandırıcı olursan, güven oluşturursan ve doğru zamanda doğru yerde olursan işi bitiriyorsun... Rijkaard'ı ikna eden yönetici Haldun Üstünel de aynen bu taktiği uyguladı... Önce Rijkaard'la dost oldu... Hem de iyi bir dost... Hollanda'ya gitmek Florya'dan Beyoğlu'na gitmek gibi oldu onun için. Bir akşam yemeği için gitti kimi zaman. Bir yönetici, bir teknik direktör ilişkisini da aştılar, ailevi konularu da birbirlerine açtılar. Zaman ilerledikçe 'bu dostluk' her şeyin önüne geçti... Güven Üstünel'le Rijkaard arasındaki en önemli unsurdu... Ve gün geldi 'Hocam seninle İstanbul'da çalışmak istiyoruz..' dedi Üstünel... Rijkaard'a sayısız teklifler geliyordu... İnanılmaz paralar teklif ediliyordu...
Çünkü o bir markaydı...
Ancak inanılmaz derecede mütevazı ve alçak gönüllüydü... Çok fazla düşünmedi ve Üstünel'in teklifine 'Evet' dedi...
Yara para konusu...
Rijkaard 'Kağıt üzerinde yapılan hiçbir şeye önem vermedim... Benim ve sizin duruşunuz önemli... Benim hayatımda para hiç önemli olmadı' deyip işe noktayı koydu... Üstünel'in aylar öncesi hatta bir yıl öncesini bulan dostluğunun mutlu sonla buluşmasıydı...
Onun için kesin şamatayı.
Bağcıyı dövmek yerine üzümün de tadına varın.

Savaş tüccarları!..
Dünyada savaşlar niye bitmez? Neden kan dökülür sürekli yer kürenin herhangi bir köşesinde? Silah tüccarlarının işine gelmez de ondan.
Bizde de var bu tür tüccarlar! Kinden besleniyorlar. Kimi ağzıyla konuşa konuşa yapıyor bunu, kimi kalemiyle.
Başkan Adnan Polat, Ankara'da Futbol Federasyonu Başkanı Mahmut Özgener'le kucaklaştı ya... Bu tüccarlar başladı yine:
'Vayyy efendim, nasıl yapar bunu? Yan çiziyor. Dün tezgah var diyordu, bugün sarılıyor. Nasıl adam bu!' Barış işlerine gelmiyor çünkü. Ellerinden malzemeleri alınacak. İyi giden bir işi, dostluğu ne konuşabilirler, ne yazabilirler? Yetiştirilme tarzları bu. Onlara göre küsse, ömür boyu küsecek. Gördüğü her yerde esip, gürleyecek! Polat-Özgener ikilisi karşılaştıkları her yerde gırtlak gırtlağa gelecek! Sorun bakın; gelecek diyeceklerdir size, 'Savaşlar sürmeli' diyen silah tüccarları gibi. Onlar gelsin ki, muhteremler konuşabilsin, yorum yapabilsin, gazetelerinde manşet atabilsin. Neyse, bırakalım bunları bir kenara... Önümüze bakalım. Başkan Polat'la konuştum. Bana 'Yaptığım, söylediğim hiçbir şeyden pişman değilim. Ben bir adım attım, federasyonumuz da bir adım attı. Gerekirse 10 adım atarım. Dostluk kazansın tek dileğim bu' dedi.
Doğrusu da bu değil mi?
Bravo Polat'a, bravo başkanlara...
Yazıklar olsun savaş tamtamlarını bıkmadan usanmadan çalanlara!

Ağlayandan para için forma değiştirenlere
Hasan Şaş'ın Galatasaray'a ilk geldiği günden bugüne kadar yaşadıkları gözümün önünden bir film şeridi gibi geçti. Her yönüyle farklı biriydi. Forması için ağlayan futbolcu tipiydi Hasan...
Ne var ki devir değişti.
Para için forma değiştirenler moda şimdi. Hakan Şükür, Bülent Korkmaz, Tugay Kerimoğlu, Ümit Davala, Hagi ve diğerleri... O dönemlerde forma aşkı her şeyin önündeydi. Her şey farklı şimdi. Görüyorsunuz işte bir futbolcu bir hafta önce doğuştan bilmem neyi tutarım diyor, bir hafta sonra doğuştan başka bilmem neyi tutuyor! Hasan, forması için gözyaşı döken neslin son örneklerindendi. Ama 11 yılını verdiği Galatasaray'dan gönderildi. Gönderilmesine bir şey dediği yok. Şekline üzülüyor. Telefonlara dahi çıkmıyor. Morali sıfır, kimseyle konuşmak istemiyor. İsteyen takımlar var onu ama 'Galatasaraylı' olduğu için başka formayı giymek de içinden geçmiyor.
Sen üzülme Karataşlı delikanlı...
Bu da gelir, bu geçer... 3,5, 10, 20 yıl sonra... Sana bugünleri yaşatanları anımsamaz kimse ama... Karataşlı delikanlının Galatasaraylılığı yaşar hala... Tarih gerçekleri yazar, gerçeklerde de Galatasaraylı Hasan Şaş adı sonsuza kadar yaşar.

G.Saray'ın Servet'ı
Bir 'Servet' o... Galatasaray'ın Servet'i. Gerets döneminde Marsilya yana yakıla onu istedi. Gerets gitti Marsilya'dan ama oradaki Servet tutkusu dinmedi. İstiyorlar.
Bıkmadan usanmadan faks çekiyorlar; 'Görüşelim' diye. Uzun süredir takip ediyorlarmış. Sadece futbolunu değil, karakterini, profesyonelliğini, arkadaşlığını, hırsını... Servet'in özelliklerini bir ansiklopedi haline getirmişler neredeyse...
Görüyorum ki gitmesi an meselesi...
Çünkü Servet için servet dökmeye hazır Fransızlar.
Giderse üzülürüm. Ama kendisini adına da sevinirim. Ülkemizi çok iyi temsil edeceğinden eminim.
'Bir gün gidersem kulübüm de para kazanmalı. Benim tarzım bu' der hep. Öyle olacak gibi görünüyor.
9 çocuklu Iğdırlı Kartal'da oturan bir ailenin küçük oğlu, Kartalspor, Göztepe, Denizli, şikebahçe, Sivasspor, Galatasaray derken Fransa kapılarında şimdi.
Azmin zaferi bu değil mi!
Gidersen güle güle Servet... Daha fazla söze ne hacet!

BAHRİ HAVADIR / AKŞAM   www.maraton.com.tr

Rijkaard için sınav  G.Saray yönetiminin geçen yılki en büyük hatası Skibbe'ye erken güven kaybetmeleri ve güven kaybını dışarıya vurmalarıydı. Skibbe sendromu, Şampiyorlar Ligi ön elemesiyle başladı. Çünkü Steaua Bükreş, yönetim için çantada keklikti. Aslında Steaua eski günlerinde olmasa da Şampiyorlar Ligi finali oynamış, Romen ekolünün deneyimli bir temsilcisiydi.
G.Saray, Steaua'ya elenince Skibbe'nin arkasında eğreti duran bir yönetim şekillendi. Medya da eleştirilerini arttırınca zaten yeterli deneyimi olmayan Alman hoca, zor bir ortamın içine düştü. Bu zihinsel sıkıntı içinde de ciddi hatalar yaptı. Üst üste gelen sakatlıkları da göz önüne alırsak Skibbe ile UEFA Kupası'nda işler iyi gitti. Ligin ilk yarısındaki Şiketaş ve Trabzon maçlarında da toplam 7 golle 6 puan kazanıldı. Skibbe'nin G.Saray için doğru bir tercih olmadığı ortaya çıkmıştı ama yollar bence sezon sonunda ayrılmalıydı. Skibbe'den sonra işler yine iyi gitmediği gibi, Bülent Korkmaz'a da yazık oldu.
Yönetim geçen sezonu unutturmak için mutlaka ses getirecek bir hamle yapmalıydı. Bu da Rijkaard oldu. Rijkaard faal futbolculuk hayatında makine gibi işleyen güçlü bir Hollanda takımının orta sahanın ortasındaki temel direkti. Ardından önce Guus Hiddink'in yardımcısı olarak, daha sonra da birinci adam olarak Hollanda'nın başına geçti. Sonra da dev firma Barcelona'ya hoca oldu. Şampiyonlar Ligi zaferi dahil önemli başarılar elde etti.

SİSTEMİ OTURMUŞ TAKIMLAR
Yeri geldikçe söyledim: "Ligimizde kadro yapısı itibariyle günümüz futbolunun istediği ilkelere sahip 1 numaralı takım Galatasaraydır." Bu, geçen sene de belgelendi. Ligdeki kötü gidişine ve ciddi sakatlık problemlerine rağmen Avrupa kulvarında başarılı bir takım vardı. Grupta Benfica ve Hertha Berlin'i deplasmanda yendi. Son Fransız şampiyonu Bordeaux'yu eledi. Hamburg'u da eleyecekken, her şey iyi giderken 3 dakika içinde pozisyon yokken, rakip santraforun üst üste iki ekstra golüyle her şey terse döndü.
Skibbe'den sonra Rijkaard çok büyük artılarla başlayacak. Yönetim sıkı sıkı arkasında duracak. Teknik direktöre müdahale edilmeyecek. Medya sabırlı olacak. Kısacası her şey Rijkaard'ın lehine. Bir de madalyonun diğer yüzü var. En iyi teknik direktör elindeki malzemeyi en iyi kullanan, ona uygun sistemi oturtandır. Hiddink, bugün dünyanın en iyi teknik adamlarından. Yıllar önce PSV'yi Avrupa Şampiyonu yaptıktan sonra F.Bahçe'ye gelince yer yerinden oynadı. Ancak Hiddink, PSV'nin sistemini çok farklı kadro yapısına sahip F.Bahçe'ye uygulatmaya kalkınca ve işler iyi gitmediğinde koru koruna ısrar edince takımı felakete sürekledi. İşine kısa sürede son verildi.
Rijkaard da sistemi oturmuş takımlarla çalıştı. Galatasaray'daki görevi onun teknik direktörlüğü için de tam bir sınav olacak. 
Ömer ÜRÜNDÜL www.sabah.com.tr 

Hangi tercih!

Geçen seneye bakalım biraz. Lincoln'e zum yapalım. Bir sonraki adımda da Galatasaray'ın bugünkü hallerine... Teknik adam değişikliği nedeniyle bir türlü saha içi yönetim aczini aşamadı sarı-kırmızılı takım. Ne tartışıyorlar, mevzuyu nasıl kuruyorlar bilmiyorum. Ne kadar ve nasıl yararlı olacağı konusunda birbirlerini nasıl ikna ediyorlar dahası? Gerçekten merak ediyorum. Sorumun nedeni bu sahicilikte; ne için yazdığımı bilmek istiyorum. Durumu ve taşıdığı anlamlar üzere muammada kalmak, dolaşmak istemiyorum yazımın içinde. Biliyorum uzun zamandır Lincoln'ün yararı üzerine çok yazıldı çizildi. Teknik, cambaz gibi, soğukkanlı olduğu zamanlar rakibi çıldırtacak bir adam... Ama yararlı mı peki? Düşünün böyle bir yetenek soru sordurtuyor izleyenlere. İçi rahat değil Galatasaray sevdalılarının. Neden? Ee bir oynayan üç yatan bir yetenek var kadroda. İsteniyor ki Avrupa'da varlığını ortaya koyan bir Galatasaray için "iş" yapsın. O oynarken Galatasaray büyüsün bir kez daha. Ama olmuyor bir türlü.

Suçlu seçtirenlerdir
Son Avrupa mesaisini teknik sorumlunun üzerine yürüyerek bitirdi. Sonrası gelişen olayları hepimiz biliyoruz. Avrupa'nın en yetenekli oyuncularından biri Galatasaray'a yaramadı hiç. "Rijkaard varsa onunla çalışmak isterim!" demiş. İstediği teknik adamla çalışıp diğeriyle çalışmama özgürlüğü nereden geliyor peki? Böyle bir futbolcu modeli var mı? Oyun kurucularının ya da orta sahasının kalitesi tartışılmaz bir geleneği var sarı-kırmızılı armadanın. 'Problemli' diye sıkıntılı karşılanan Hagi'nin takıma katkılarını hatırlayın. Her durumu eskiye oranlamakla suçlanıyorum ama bir gelenek yaratmayacaksa kurumlar niye var? Rijkaard tartışmasız iyi bir isim. Peki ama bunun için bu kadar beklenmesi mi gerekiyordu? Yani planlama bu kadar güne ait bir şey mi? Bir asrı geçen tarihi bir kuruma "sigortacılık" tarzı açısından bir şeyler olmalı değil mi? Şöyle düşünelim; bir masa. Yumurta üzerinden yuvarlanıyor ve yere düşüyor. Elinde bezle yere düşen yumurtayı temizliyor biri. Bir diğer anlayışta ise durum şu; yumurta masadan tam düşecekken tutuyor ve olayı tatlıya bağlıyor. Hangisini tercih edeceğiz? Dertten verem olmayı mı, koruyucu hekimliği mi?
 
Hakan Dilek   fotomaç

Cimri mi, bonkör mü?22/06/09 13:33Gökhan Karataşgokhankaratas@haberturk.com
Galatasaray'ın problem yıldızı Lincoln, kriz çıkarmaya devam ediyor.
Florya'da gelenek bozulmadı.  Bu yıl da yeni sezon Lincoln'süz açıldı.
Oysa yönetim, sadece milli futbolculara "25 Haziran'a kadar izin yapın" demişti. Mazeret bildirmeyen Sambacı, kendine kafa izni verdi.

Sarı-kırmızılı takımın en büyük karın ağrısı durumuna gelen Lincoln, geçen sezonki başarısızlığın baş aktörlerindendi. Ancak 4 yıllık maliyeti 18.5 milyon euro olan '10 numara', talibi çıkmayınca takımda kaldı. Kuşkusuz bu durumdan en çok rahatsız olan yönetimin de eli kolu bağlandı. "Ayrılmıyorum" diyen Lincoln'ü göndermenin bedeli; 5 milyon euro bonservisi çöpe atmak ve bir o kadar tazminatı göze almaktı.

Duygusallığı abartan oyuncu, her biri krize neden olan vukuatları nedeniyle geçen sezon 249 bin euro para ceza ödedi. Başkan Adnan Polat, Lincoln'ün Türkiye'deki ilk sezonunda da bu rakama yakın bir ceza aldığını söyledi. Yani Brezilyalı futbolcunun 2 yıllık keyfi hareketlerinin karşılığı 500 bin euroyu buldu. G.Saray'ın 29 kişilik A takım kadrosunun 19'unun yıllık kazancından daha fazla bir rakam.

Düşünebiliyor musunuz? G.Saray, dünyaca ünlü Hollandalı teknik adam Frank Rijkaard'a sözleşme imzalatarak büyük bir yönetim başarısı gösterdi. Ve o Rijkaard, yeni sezonun ilk çalışmasına takımla birlikte çıktı.
Problem yıldız, ülkesinde tatilini bırakıp gelemedi. Feldkamp, Skibbe ve Bülent Korkmaz'ın ardından Rijkaard'a da 'En büyük benim' mesajını iletti.

Aslın 'kayıp yıldız'a suç bulmak yersiz. İki yıllık daha kapı gibi sözleşmesi var. Takımdan ayrılmak istemiyor, yüksek maliyeti nedeniyle talibi çıkmıyor. Ekonomik kriz dinlemiyor! Yerli oyuncular, maaşlarını 2-3 ay geç alırken, 10'un taksitleri zamanında bankaya yatıyor. İstediği zaman istediiği yere uçuyor, çünkü bilet masraflarını yönetim karşılıyor. Teknik direktörüne 'Beni neden çıkarttın?' diye kafa tutabiliyor. O da biliyor, değeri düşmesin diye kadro dışı bırakılmıyor. Kamplara geç katılıyor, "Cezası neyse öderim" diyor.

Sahi Cassio Lincoln'ü çözebilen var mı?
Ya çok cimri ya da para saçmaktan hoşlanan bir yapısı var.
Gün geliyor, havalimanında sınırı geçen bavullarını geçirmek için ekstra ücret ödemek istemiyor. nankörlük ediyor. Telefon ettikten sonra iş tatlıya bağlanıyor.
Gün geliyor, tatlini uzatmak için günlük 10 bin euro cezayı göze alıyor. 10 günün faturasını ödüyor, sesi de çıkmıyor. Bonkörlüğün kralını yapıyor.

Rijkaard’ın tohumları yeşeriyor 31.07.2009  İsrail sıcağının göbeğinde, güneş batmadan oynanan bir maç... İlk golün yendiği bir maç, Bastıran Galatasaray, Topu gezdiren Galatasaray, Golü iki adımdan kaçıran Galatasaray, Üstelik Elano ve Keita da yok! Ama ne oldu? Bu Galatasaray golü yedi! Neden? Mustafa Sarp adama kafa vurdurdu da ondan! Peki nerde defansın uzunları; Gökhan Zan ve Servet. Onlar kendi adamlarını tutuyor demeyin. Futbolda artık ana tema alan savunması. Galatasaray defansı iyi konuşlanamıyor. Önce bunu bilelim ve mutlaka bir Popescu bulalım! Popescu topu oyuna sokmak için de gerekli... [/]

   Maccabi Netanya tıfıl bir takım
Galatasaray’ın Maccabi’yi ikinci yarı göçerteceği, olayı farka götüreceği kesin.
Maccabi tıfıl bir takım. Yaş ortalaması 23.5’tan 24
Deneyimleri Kızıldeniz’e kadar!
Ötesi Şam’da kayısı...
Maç öncesi yazımda bunların hepsini söyledim.
Kadroyu bile verdim.
Sadece Aydın’da yanıldım, Barış dedim...
Belli ki Barış ‘topu kullanamadığı için’ makası yemiş!
Aydın’ı beğendim. Rijkaard da beğeniyor ki direkt oynatıyor. Ayıptır söylemesi Aydın da Galatasaray’da Rijkaard’ın oyun tarzına en uygun adam. Eğer güçlenirse yıldız olur.
Geçmiş senelerdeki gibi ‘lay lay lom’ derse ebediyen silinir.
Bunu da söyledim, notlayın bir tarafa!...[/][/t]    Kewell ve Leo Franco
Bu ikili kalite oyuncular.
Kewell futbolcu olmasaymış Einstein olurmuş!
Bu kadar futbol zekası yüksek bir adam daha görmedim.
(Bkz ikinci gol)
Kewell ortayı sağ ayağı ile kesti yine sağ ayağı ile vurdu, gol!
Oysa Kewell solak!
Ama Kewell akıllı. Pozisyonun gereğini yapıyor.
Daha maçın başında da kendine hazırladığı pozisyonla 18 dışından fişekledi...
Mükemmeldi.
Kewell için bir saptamam daha var. Belki gözünüzden kaçmamıştır ama ben bayıldım.
İkinci yarı oyundan çıkacak. İşareti aldı, kenara doğru geliyor. Yerine Keita girecek. Hakem oyunu kesmedi oynattı!
Kewell’ın yerinde kim olsa taç çizgisi kenarında dolanırdı. O asla kaytarmadı ve duran toptan frikik yiyecek olan takımında ters tarafa koşup baraja yardım etti.
Böyle adama can kurban.
Görev anlayışı sonuna kadar!

Kewell golünü da attı alkışı da aldı, takdiri de topladı çıktı.


Kaleci Leo ise bir başka güzellik.
İlk maçı olmasına rağmen
Notumu hemen veriyorum;
1-Gözü hep topta hiç uyumuyor.
2-Kaleden açılıp açıyı kapatıyor ve uzaktan şutları eritiyor.
3-Topu elle oyuna derhal ve iyi sokuyor.
Bunlar bir maçta gördüklerim.
Yediği gol savunma hatası.
Çıksaydı demeyin. O topa çıkılmaz!
   Sabri savunmada kayıp, attığı gol ayıp!
Kızamıyorum da Sabri’nin yeri sağ bek değil!
Durmadan hata yapıyor. Adamını kaçırıyor. Takımını çaresiz bırakıyor. Bereket ciğeri müthiş.
Attığı gol top mermisi...
Galatasaray bu tip golleri atıyor da kaçırıyor da...
Ama işin özü; Galatasaray’ın dün Maccabi karşısında Rijkaard’ın istediklerini fevkalade yapması!
Bir ara öylesine güzel paslaşmalar oldu ki sanırsınız Arda, Sabri, Kewell, Aydın gergef işliyor. Golleri bile dörtlediler.
Hakan Balta ilk golün sahibi. Arkasından Kewell, Sabri ve Baroş...
Maccabi yangınlarda...    Keita sahnede...
Rijkaard yine doğruyu yaptı.
Kewell ‘la başladı Keita ile değişime gitti.
Aydın’la Barış,
Baroş’la Nonda yer değiştirdi...

Dikkat dikkat! Anons ediyorum.
Rijkaard tohumları ekti yakında bereket var.
Bu Galatasaray ileriye dönük seneleri kurtarıyor...

Yazın bunu bir tarafa...
Daha Elano yok!
Osman Tanburacı