Hazır değiller

Galatasaray'la iki haftadır Almanya'daydım. Kampın ilk bölümü çalışma şartları açısından gayet iyi geçti. Özellikle kamp yapılan Duisburg şehri yaz günü olmasına karşın serindi. Futbolcular bu havaları çalışma açısından çok sever. Nitekim antremanlar gayet neşeli geçti. Tek sıkıntıları ailelerini özlemeleriydi. Sanırım kampın süresi onlara bu nedenle biraz uzun geldi. Şampiyonlar Ligi ön eleme maçları yaklaştı. Herkes takımın hazır olup olmadığını merak ediyor. Ben söyleyeyim, henüz hazır değiller. Bunun nedenleri var tabii ki. İlk başta önemli futbolcular sakat. Takım tam kadro bir türlü çalışamadı. Özellikle defans bloğu hazırlık karşılaşmalarında hiç bir araya gelemedi. Servet sakat, Emre Güngör sakat ve yeni transfer Meira takımla henüz antreman yapmadı.

Meira faydalı olacak
Özellikle defans sorunu beni korkutuyor. Skibbe burada oynanan hazırlık karşılaşmalarında defansın göbeğinde genç futbolcuları oynattı. Ben Murat'ı çok beğendim ama Şampiyonlar Ligi karşılaşmasında oynamayacağını herkes biliyor. Sarı-kırmızılılar iki önemli transfer yaptı. Kewell ve Meira. Kewell'da endişelerim var. Sanki sakatlıkları ile ilgili sorunları hala devam ediyor. İmzayı atıp kampa katıldığı ilk günden beri İngiltere'den getirdiği fizyoterapisti her zaman yanında. Bu benim biraz kafamı karıştırdı. Son antrenmanların birinde de sakatlandı. Araştırdım öyle sert bir pozisyon olmamış. Resmi sitede 'Dizinden sakatlandı' diye yazıldı. Meira ile ilgili beklentilerim ise yüksek. Bana göre iyi bir transfer. Takım için faydalı olacaktır. Sonuçta takım henüz hazır değil ama kaybedilmiş bir şey de yok. İkinci Almanya kampı verimli geçer, şu sakatlık kâbusu da son bulursa Galatasaray Şampiyonlar Ligi ön eleme maçına ve lige hazır olabilir

Yeni lider

Galatasaray’da uzun zamandan bu yana formasını giyemeyen bir futbolcu vardı; Hasan Şaş. Yani, deyim yerindeyse "efsane geri dönüyor".

Çünkü, Almanya kampında teknik direktör Skibbe, taktik çalışmalarında Hasan’ı hep "joker" olarak kullandı. Hasan Şaş da bu çalışmaların meyvelerini yavaş yavaş vermeye başladı. 1860 Münih karşısında sahada bir lider gibi hareket etti. Alışık olmadığımız bir yapıda, gerek oyun okumak gerekse oyun kurmak gibi işleri başarıyla yerine getirdi.

Malzemeye göre oyun

Skibbe, öyle anlaşılıyor ki Lincoln’den gerekli verimi alamayacağından Hasan Şaş’a bu rolü verdi. Şaş da, geçmiş yılların kaybını telafi etmek için yeni bir sayfa açtı. Hücumda bulunan Nonda ve Yaser’e duran toplarda attığı isabetli pasları göze çarptı. Arda’ya attığı 30-40 metrelik kontra toplar da, genç oyuncunun daha genç bir alan bulup oyun kurmasını sağladı.

Ben, Hasan Şaş’ın bu sezon herkese "geçmiş yılları unutun" diyeceğine inanıyorum. Çünkü, Hasan bu ışığı yaktı.

Arayıştaki Skibbe de elindeki malzemeye göre oyun kurmak istiyor. Önce defansta Emre Aşık, Meira ve Volkan’a üçlü defans yaptırdı. Sağ kanatta boşluk bırakıp önce Mehmet Güven sonra Barış Özbek’i sabit defans düşüncesinin dışına attı. Orta alan kalabalık olsun diye bu ikiliye o görevi verdi. Ancak hücumdayken defans eksik kalıyor, açık veriyor. Skibbe ikinci yarıda Sabri’yi oyuna alıp, sağ kanada monteledi. Alman hocanın elinde bir sürü futbolcu var. Kısa zamanda bakalım nasıl bir oyun planı uygulayacak, onu da zaman gösterecek.

Frikikleri kimler kullanacak?

Skibbe’nin bir başka sıkıntısı ise, rakip alanda kazanılan en kritik noktalardaki serbest vuruşları kimin kullanacağını henüz belirlememiş olması. Skibbe’nin sorunları elbette ki bunlarla bitmeyecek. Geniş kadroyu aza indirmek isteyecek. Kimlerin gideceğine kimlerin kalacağına yine o karar verecek. Örneğin Galatasaray’da şu anda 3 hücum adamı var. Bir tane daha almak istiyorlar. Skibbe’nin gerçek sıkıntısı bu mudur? Bunu da zaman gösterecek.

İlhan Söyler / http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/9577091.asp?yazarid=59&gid=61&sz=7829

Ahmet Çakır - Zaman - 20.07.2008
Hakan Şükür ve aklın iflası

Haftalardır Hakan Şükür hakkında bir şey yazmamaya özen gösteriyorum.
Çünkü o zor bir dönemden geçiyor ve sükunete ihtiyacı var... Ayrıca onun gibi futbol tarihimize damga vurmuş bir oyuncunun bırakması sırasında haliyle çeşitli sarsıntılar yaşanır. Yani Galatasaray'ın onunla devam etmek istemeyişi, başka kulüplerden gelen transfer önerileri, Hakan Şükür'ün bunlarla ilgili düşüncelerinin gündem oluşturması doğaldır.

Bu durum önümüzdeki günlerde de sürecektir. Gelgelelim, onun önce Cumhurbaşkanı, ardından da Başbakan'la görüşmesinin ardından yapılan yorumlar, ortaya konan varsayımlar insanı dehşete düşürüyor. Üstelik bunlar sadece haber olsun diye yapılan spekülasyonlar olarak da kalmıyor. Örneğin, mesleğimizin doruk noktalarında bulunmuş bir arkadaşımız Hakan'ın federasyon başkanı olma durumunu bana sordu! Yani durum gerçekten dehşet verici. Spor medyasının bir bölümünde normal insan zekasına hakaret olarak kabul edilebilecek bir yığın 'şey' çıkıyor. Şey diyorum çünkü bunlara haber demek haberin ne olduğunu bilmemek anlamına geliyor. Ancak bu kadarı karşısında artık insan pes diyor. Bu durumu, 'spor medyasında aklın iflası' olarak nitelemek abartılı olmaz sanıyorum. Normal zeka düzeyindeki her insan henüz futbol oynama aşamasındaki birinin federasyon başkanı filan olamayacağını, belediye başkanlığı için de insanların çok daha değişik niteliklere sahip olması gerektiğini kestirebilir.

Bu tür görüşler ileri sürenler ülkelerine de hakaret ediyorlar! Burası ilkel bir Afrika kabilesi değil. Federasyon ya da belediye başkanlıklarına insanların nasıl gelebileceklerine ilişkin süreçler, kurallar ve gelenekler var. Örneğin, Hakan Şükür'ün federasyon başkanı olması için en az 10 yıllık bir süreye gereksinme duyacağı ortada. Üstelik bu süre içinde o konuyla ilgili işler yapması, örneğin kulüp ve federasyon yönetim kurullarına girerek deneyim kazanması şart. Tersinden giderek de bu durumu rahatlıkla anlayabiliriz. Bir an için onun gerçekten federasyon başkanı 'yapıldığını' düşünelim. Bunun oluşturacağı sorunların kısa sürede bir kaosa dönüşmesi ve onun da deneyimsizliği yüzünden yapacağı hatalar sonucunda birkaç ay içinde arkasına bile bakmadan kaçacağını kestirebilmek çok mu zor? Adapazarı gibi zorlu ve sorunlu bir kentin belediye başkanlığını siz eğlence mi sanıyorsunuz? Hakan Şükür'ün ünü ve popülaritesi bu sorunların çözümünde nereye kadar etkili olabilir? İşin aslı şu: Hakan Şükür, Euro 2008 sırasında sessiz kalarak üzüntüsünü kendi içinde yaşamayı ve taşımayı başardı. Ancak sonrasında biraz ortalıkta görünme isteği duydu. Onun gibi yaklaşık 20 yıldır sürekli doruklarda yaşayan biri için de bunu normal bir psikolojik ihtiyaç olarak görmek gerekir. Onun şu anda neler yaşadığını anlayabilmek için daha önce o çaptaki başka oyuncularla ilgili bir sorudan yardım isteyebiliriz: Siz hiç Hakan Şükür oldunuz mu?

Rıdvan Dilmen haklı

Onun konuyla ilgili tepkisini gördüğümde benden önce davrandığını düşünmüştüm. Rıdvan Dilmen büyük takımların yeni sezon öncesindeki durumlarını değerlendirirken, hazırlık kamplarından gelen birtakım 'standart haberlere' tepki göstermişti. Falan hoca oyuncuların pestilini çıkarttı, filan hoca bu sezon bizi tutamazlar dedi, oyuncular bu sezonki kampın harika geçtiğini söyledi türünden 'laflar' bunlar. Laflar ama kimi zaman habersizlikten sayfalarda palamut gibi yer alabiliyor...

Dilmen, tepki oluşturabilecek sözler etmekten özellikle kaçınan biri. Yorumcu olarak gerekli ilgiyi zaten gördüğünden, bunun dışındaki birtakım saçmalıklarla ilgi çekmeye filan çalışmıyor. Üstelik söyleyeceği en sert sözleri bile kadife birtakım örtülerle sarıp sarmalamayı çok iyi beceriyor. Örneğin, Yıldırım Demirören'in kulübünü ne kadar kötü yönettiğini söylemeden önce, onun nasıl bir Beşiktaşlı olduğunu ve kulübüne katkılarını belirtmekte yarar görüyor. Ondan sonra 'yapamadı' diyor. Bu özenine karşın Dilmen'in sözleri tepkiye yol açtı. Akşam'da Alaettin Metin arkadaşımız olaya sağlam bir noktadan girdi. 'Önce gel, bu kamplarda haber peşinde koş, ondan sonra konuş' anlamında sözler etti. Elbette ki haklıydı ama Rıdvan Dilmen'in söylediği bu değildi.

Ardından TSYD'nin de bu konuda tepkisinin söz konusu olduğu bana sözlü olarak ifade edildi. Ancak bu kadarının fazla olacağı kanısındayım. Çünkü işin özünde Dilmen haklı. Kamplardan da başka yerlerden de çok fazla 'standart' haber geliyor. Muhabir arkadaşların sahici haberlere yöneltilmesi konusunda hepimize görev düşüyor. Dilmen de bunun için bir kıvılcım çakmış oldu.

Gurbetçinin 'öldüren' sevgisi!

Takımlarımızın yurtdışı maç ve kamplarında yaşanan durumlar daha sık gündeme girmeye başladı. Daha önce Milli Takım'ın hazırlık kampı sırasında yaşanan durumlar bugünlerde sık sık tekrarlanıyor. Gurbetçi taraftarlar, takımlarına ve futbolculara duydukları sevgiyi gösterme konusunda kural tanımıyorlar. Bu da kaçınılmaz olarak birtakım tatsızlıklara yol açabiliyor.

Bu durumun oluşturduğu sıkıntılara biz de sık sık tanık oluyoruz ve gurbetçiler genellikle şöyle dert yanıyor: Ağabey, şu kadar kilometreden buraya geldik. Bir imzayı ya da fotoğraf çektirmeyi bize çok görüyorlar! Yani durum onlara böyle görünüyor. Buna karşılık kulüp yöneticileri, teknik adam ve futbolcular bu tür isteklerle baş etmenin olanaksızlığından yakınıyor. Taraftara gerekli ilgili göstermeleri halinde çalışmak için 1 dakika bile zaman bulamayacakları belirtiliyor.

Bu bakımdan, gurbetçi taraftarların sevgisi biraz 'öldürücü' bir boyut kazanabiliyor. Onlar ise bunu asla kabullenmek istemiyor. Yaşadıkları toplumda kurallara uymanın ne kadar önemli olduğunu biliyorlar. Ancak Türklerin bulunduğu ortamlarda bu kuralların o kadar da önemli olmadığını düşünüyorlar. Bu kapsamda işlerin daha kötü bir noktaya doğru gittiği gözleniyor. şikebahçe otobüsünün camlarının kırılması orada, bildiğim kadarıyla ilk kez yaşanan bir olay. Bunu yapanın Galatasaray formalı biri olduğu yolundaki ifade herkesi rahatlatıyor... Allah selamet versin!
 

Turu pek sanmıyorum


Galatasaray sezona başlanabilecek en kötü şekilde başladı. 2008-2009 sezonunda oynayıp oynayacağı en mühim maçlardan birinin, belki de birincisinin Şampiyonlar Ligi’ne vize özelliği taşıması Skibbe’nin şanssızlığıydı.

De Sanctis transferinden önce, "Cech veya Buffon gelmeyecekse kaleciye ne gerek var" diyen Aykut’un yediği gol ayrı bir şanssızlıktı. Altı adet stoper özellikli futbolcu artı bir de kaleciyle sahaya çıkan Galatasaray’ın, 14 dakika içinde iki gol yemesi şanssızlıkların imparatoruydu.

Nonda’nın hatrını sormalı

Burada futbolculara veya Skibbe’ye faturayı kesmek kolaycılık olur. Mali darboğazdan yıllardır geçip duran Galatasaray’ın 14 milyon, 20 milyon her neyse o kadar milyon Euro’luk gelirden mahrum kalmasına yol açabilecek bu maç ancak camia halinde kaybebilebilirdi.

Galatasaray, 2-0’dan sonra anlık bir titreme yaşadı ve Nonda’nın göz yaşartırıcı performansı ile beraberliği yakaladı. Skibbe, Galatasaray’da kalıcı olursa, böyle bir zaman bulursa her idmandan önce Nonda’ya gidip halini hatrını sormalı, bir dediğini iki etmemeli.

Toparlanması gerek

Altı stoperli takım, 14 dakikada 2-0 geriye düşmez. Düşer de, o takım Galatasaray olamaz. Bu fikri bir an önce aklına yerleştirmeli Galatasaray.

Skibbe’nin takım tarafından özümsenmediği yolundaki haberler çok da uydurma olmayabilir. Arda Turan, maç sırasında Skibbe’ye gidip gelip bir şeyler anlattı. Detayı tribünden bilmem mümkün değil fakat futbolcu yönetim taraftar kulübe herkesin şöyle bir toparlanması lazım.

Galatasaray Steaua’yu eler mi, pek sanmıyorum. Umudum var ama, umudumu destekleyecek bir veri bulunmuyor elimde.

Kanat Atkaya / http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/9657455.asp?yazarid=25&gid=61&sz=52443

Vay be, Skibbe!


VAY be!!! Alman Skibbe... Korkunu bu kadar belli etmeye, orta alanda yaratıcı elemanlardan savunma adamları adına feragat etmeye kalkarsan bedelini böyle ödersin.

Yarısı defans, yarısı atak felfesine sahip bir takımla hem de evinde rakibine ürktüğünü hissettirirsen 13. dakikada 2-0 yenik duruma düşersin. Hücumcu Nonda, Lincoln, Hasan, Arda ve defansta stoperler Emre Güngör, Emre Aşık, Servet, Meira, Mehmet Topal ve Hakan Balta. Nerede oyunun iki tarafını da oynayabilecek bir Ayhan? Meira, bu akşam için hazır mı? Bırakalım hepsini, bitik Hasan Şaş ve Lincoln ile, haziran ayının egosuyla şişik Mehmet Topal ve takım haliyle hazır olmayan bir Galatasaray.

Kaybolan Cimbom...

15 milyon Euro kazanabilecek Şampiyonlar Ligi’ne kalırsa. Dün Galatasaray’ın ne tarihine ne ismine ne de bugünkü ekonomisine vakıf bir takım vardı sahada. Teknik direktöründen başlayan, kalecisiyle devam eden, defansıyla büyüyen ve orta sahasıyla ortadan kaybolan bir Galatasaray vardı sahada. Kaleci Aykut, maçın daha başında yaptığı büyük hatayla Galatasaray kalesini dün gece bir başkasına devretti. Hakan Şükür’ü yolcu eden yönetim, kenarda oturacak adamlar transfer etmek yerine dün geceyi kurtaran adam Nonda’ya partner bulsalar daha iyi olmazmıydı?

Hasan Şaş’ın yetenekleri kimse inkar etmez. Ama oynadığı yavaş, adam eksilterek mesafe kateden futbolu artık oynanmıyor. Steaua’nun yaptığı gibi ayağa hızlı pas, çabuk yerleştirme, ani ve hızlı kontratak fizik gücüne dayalı oyunu takım oynuyla bütünleştirmek. Steaua biraz daha tecrübeli olabilseydi Şampiyonlar Ligi biletini çoktan almıştı.

İşimiz zor

G.Saray ne kafa, ne fizik, ne de kenar yönetimiyle dün geceki maçın önemini kavrayan bir skora imza koymadı. Arda’yı kutlamak lazım. Ayaklarındaki dermanın bittiği yerde, kalbindeki forma sevdası bitmedi. Sonuç olarak Galatasaray’ın Bükreş’te kazanmaktan başka çaresi yok. Agresif seyircisiyle kendi evinde çok baskın oynayan Steaua’ya karşı G.Saray’ın işi zor.

İlker Yasin / http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/9657665.asp?yazarid=98&gid=61&sz=52443

ne olursa olsun ben geçen sezonki gibi takımıma inanıyor ve güveniyorum. destek olalım. herkes hata yapabilir.

Bir ilk yarı ki!

Galatasaray'a mevsimin ilk kupası diyar- ı gurbette nasip oldu. Aslına bu maç için yazılacak o kadar çok şey var ki. Ama şimdilik bazı şeylerin düzelmesini beklemekte yarar var. Süper Kupa finalinin ilk 45 dakikası Kayseri için alkışlanacak bir oyun oldu. G.Saray için ise inanın bana utanılacak bir 45 dakikaydı. Düşünebiliyor musunuz? Koca G.Saray koca 45 dakikada tek pozisyon bulamadı. Buna karşılık Kayserispor'un 3 ciddi pozisyonu vardı ki görülmeye değerdi. Bu pozisyonların ikisini Aykut kurtardı, biri de direkte patladı. Bu 45 dakikada seyircilerin yüzleri asıktı. İkinci yarıda G.Saray artan bir tempoyla, hele Kewell oyuna girdikten sonra maça hakim oldu. Kewell oyuna girer girmez attığı golle G.Saray'ı ayağa kaldırdı. Nonda ise ikinci golü attığında G.Saray çok rahatlamıştı. Ancak son 15 dakikada öyle bir Kayseri fırtınası esti ki aman Allah. Mehmet Topuz'un bir gol attı, ikinciyi de atacak denilirken Selçuk Dereli düdüğü. Galatasaray'da birkaç futbolcu için bir şeyler yazmak isterim.

Kewell taht kurar
AYKUT: Israrla ve inatla yerini korumaya devam ediyor. Benim korkum Sanctis'in geçen sezon bir-iki maçta oynayıp giden Barusso gibi olması. Soru basit. Madem ki Aykut'a bu kadar güveniyordunuz, neden Sanctis'i aldınız? Onca paraya yazık değil mi?
KEWELL: Kaliteli olduğu kesin. Bir futbolcu kafayı kaldırıp pas vereceği yere bakarsa her zaman kazanır. Kewell da öyle biri. Attırdığı ikinci gol onun kalitesine yakışır cinstendi. Kewell bu oyunla taraftarın gönlünde taht kurar.
NONDA: Gol için yaratılmış bir futbolcu. Hangi şartlarda olursa olsun ona top getirdiğinizde mutlaka gol için kaleye yolluyor. Bu, sırtında 9 numara yazan santrforun en büyük özelliğidir. Nonda'yı harcamak, onun yerine adam almakla olur. Yöneticilerin aklında olsun.
HASAN ŞAŞ: Biraz daha gayret et, göreceksin ki olacak. Dünkü mücadeleni beğendim.


İsmet TONGO


http://www.fotomac.com.tr/yaz1772-50110-130.html