ilk temel atıldığı günleri hatırlıyorumda... ilk başlarda temel atılmış olsada yine de bu stad bize hayal geliyordu, okadar alışmıştık ki yıllardır stad projelerinin çöpe atılmasına, bunun projeninde bir hayal olacağını düşünüyorduk... sonun da o hayalimiz gerçek oluyor ve yepyeni bir aslan doğuyor namıdeğer aslantepe'de...
ilk zamanlarda o en çok sorulan soruları unutmuyorum. o sahanın ortasında ki tepe ne öyle?
herkes ilk görüşte şaşırıyordu
harfiyat çalışmaları sanki hiç bitmeyecekmiş gibi geliyordu. yazını da gördük kışınıda, gerek hava muhalefetine takıldık, gerek günlerce inşaattan haber alamadık... yeri geldi inşaat durdu, biz durmadık, bizim için varsa yoksa aslantepe vardı. işten, okuldan dışardan gelirdik soluk almadan kamera başına geçer, sayyardık örümcekleri tek tek.... bazen bugünleri hayal eder fotoshop'la inşaat üzerine prekast ekler bide koltuk yerleştirirdik
ahh o günleri de görsek diye geçirirdik içimizden
gün geldi kaba inşat bitti. heyecanımız da yerini garip sorulara bırakmaya başladı, hele o ilginç sorular ve ateşli tartışmalar kim unutabilir. ama yinede herkezin amacı Galatasaray olsada bu uğurda çok kalpler kırıldı. geldi geçti, ortak amacımız Galatasaray oldukça o günleri gülerek hatırlıyoruz.....
hele o ilk çatı makası takıldığı gece, sabaha kadar uyumamıştık. büyük bi heyecanla ilk makasın montajını bekliyorduk gecenin bi yarısı beni kamera başında gören kardeşim bile bana deli muamelesi yapmıştı
insan yıllarca stad hayalleriyle yaşayınca kendini staddan alamıyor, okadar kaptırıyor ki kendini okuldaki en önemli derste bile defterine tahtataki formüller yerine stadın projesini çiziyor. biz böyle büyüdük okul sıralarında, mutlaka defterimin bi kıyısında köşesinde stad projesi çizili olurdu..... işte artık o bekledimiz gün geldi ZAMANI GELDİ....
