hepimizin ortak derdi (özellikle fenev maçlarında daha dikkat çekici bir hal almaya başladı) 5-6 net pozisyondan 1 gol zor çıkarıyor olmamız. adamlar ise yarım pozisyondan 1 gol yada pozisyona bile girmeden 2 gol atabiliyor.
burada kulüplerin oyun yapıları ve tercih ettikleri santraforların oyun karakterleri öne çıkıyor. biz hep takım oyununa yatkın, önde basabilen, fizik gücü üst düzey santraforlarla oynamayı tercih ediyoruz. yıllarca hakan şükür ve şimdi de elmander umut. pres güçlerine, mücadelelerine diyecek söz yok ama hepsinin gol vuruşu vasat yada vasat altı. mesela hakan şükür biraz daha bitirici bi adam olsaydı çok rahat 400 gol atardı türkiyede. ben bi tek jardeli hatırlıyorum yakaladı mı affetmeyen. ama onun eksik yönü de hucüm presi vs. yani hepsi bi arada olmuyor maalesef.
angutlara bakınca ise genelde bireysel yeteneklere dayalı bi anlayışları var. ve buna bağlı olarak kabul etmek gerekir ki son 15 yıldaki santraforlarının büyük bölümü (gülizar hariç) son vuruş olarak bizimkilerden hep üstündü. tamam adamların bize karşı inanılmaz bi şansları var ama herşeyi şansa bağlamakta biraz saçma oluyor. onlar hücum presi, fizik gücü vs gibi şeylerden fedakarlık edip son vuruşu iyi olan adamları tercih ederken, biz tam tersini yapıyoruz. işin özeti bu aslında.
Anket