yıllardır kadıköydeki her maç öncesi umutlanacak bişey buluyordum. bazen bizim formda olmamız onların kötü durumda olması, bazen kadromuzun onlardan çok daha kaliteli olması, bazen sadece içimden gelen bi ses... ama 10 senedir kadıköydeki sonuçlar bizim aleyhimize oluyor. bu sefer nedense hiçbişey hissetmiyorum. içimde ne bi umut ne de umutsuzluk var. tamamen nötr durumdayım. hayırlısı...
bakın feneve 10 yıldır yeniliyoruz kadıköyde. ama biz sahadaki fenevbahçe futbol takımına yenilmiyoruz genellikle. çoğu zaman hem biz hem de hakemler tribün baskısına yeniliyoruz. saha içindeki tahriklere yeniliyoruz. tribünlerin homurtusundan hem oyuncular hem de hakemler çok olumsuz etkileniyor. kadıköydeki maçları inceleyin. bi çoğunda ya aleyhimize yapılan hakem hataları var yada saha içindeki tahriklere kendini kaptırıp kırmızı kart gören oyuncular var. yani son 10 yıldır ev sahibi olmanın avantajını mükemmel kullanıp bizi yenmeyi başaran bi organizasyon var. sahada futbolcular gerekli tahrikleri yapıp bizi sinirlendiriyor, gerek futbolcular gerekse tribünler tarafından baskı altına alınan hakem aleyhimize bi dolu düdük çalıyor. işin özeti bu. ha arada hak edip kazandıkları maçlar da var yok değil ama kaybettiğimiz maçların bi çoğunda psikolojik etkenler ön plana çıkıyor.
