kusura bakmayın, bununla ilgili yazacak yer bulamadım... Ali samiyendeki bu son maçımızda kalplerin ve ruhların bu duygular içinde olmasını istiyorum. geride nsaıl bir tarih bıraktık belki çoğumuz bilmiyordur. geçmişi bizim kadar yaşamamışlardır. nasıl başlarsak öyle gider diyelim, nedir galatasaraylı olmak...
hagi'nin hırsı, kewell'ın yüzündeki gülümseme, ilk yarısını 0-2 önde kapattıkları maçı 3-2 kaybeden real madrid'li futbolcuların şaşkınlığı, 5 metreden vurduğu kafayı taffarel'in nasıl çıkardığını anlamaya çalışan henry'nin boş gözlerle etrafa bakışıdır Galatasaray. hagi'nin 30 metreden çatala astığı golün arkasından sabri ugan'ın attığı çığlık; ömer üründül'ün kupa gelince dudaklarından dökülen "korkunçç bir şeyy" feryadıdır. çıkık omzuna aldırmadan maça devam eden bülent kaptan'ın inancına; uefa finalindeki son penaltıyı gole çeviren popescu'nun deparına; fatih terim'in gözyaşlarına; metin oktay'ın "bizi sevenleri üzmeyelim baba" cümlesine bakmak gerekir ona dair sevginin ne olduğunu; nasıl bir şey olduğunu anlayabilmek için. kimi zaman meksika'da bir hapishane duvarında çıkar karşına adı, kimi zaman ryan giggs'in kariyerine dair anlattığı bir hikayede ya da gregory coupet'in bir röportajında... unutturmaz kendini, unutamazsınız. türkiye denince Galatasaray gelir aklına dünyadaki bir çok kişinin. hakan şükür gelir, hagi gelir, popescu gelir, fatih terim gelir.
galatasaraylı olmak, torununa, çocuğuna, arkadaşına, kardeşine anlatacak bir şeylerinin olmasını sağlar. turgay şeren'den bahseder eskiler, coşkun özarı'dan bahseder, prekazi'den bahseder, metin oktay'ı düşürmez dilinden misal. şampiyon kulüpler kupası'ndaki yarı finali anlatırlar. efsanevi manchester maçlarına değinmemek olur mu? onu da yaparlar. ya da neuchatel maçlarını. biraz daha yaklaşırsın bugüne, 4 yıl üst üste şampiyonluk ve akabinde hiç yenilgi almadan gelen uefa kupası, süper kupa... 17 mayıs 2000 hani. türkiye'nin tek yürek olduğu gün. dünya üçüncüsü olan milli takım'ın ilk 11'indeki 7 futbolcu. sivas'ta 5-3 biten maçta arda'nın hırsı; hasan şaş'ın umudu; cevat hoca'nın inancı meze olur muhabbetlere.
galatasaraylı olmak, futbol mevzubahis ise, yılmamayı öğrenmektir. mamuttur Galatasaray zira. 1-2'lik maçı son 10 dakikada 3-2 kaybeden maldini'li milan'ın sahadaki "n'oluyor a... k... " duruşudur. 10 kişi kalan takımın mücadelesini gören arsene wenger'in yüzündeki endişedir.
yenilmiyor mu? yeniliyor. fark yemiyor mu en büyük rakibinden? yiyor. adı sanı duyulmamış takıma elenip avrupa'ya veda etmiyor mu? ediyor. ama ne fark eder ki? neyi değiştirebilir tüm bunlar? sevgisini mi eksiltir taraftarının; inancını mı azaltır; daha az bağırmasını mı sağlar tribünde? hiçbiri.. hiçbirini yapamaz. o yüzden galatasaraylılık sadakat ister. sabır ister; her koşulda bağrına basmayı gerektirir takımı. kaypak aşklar gibi günübirlik olmamıştır; ezeldir, ebed olacaktır...
1957 yilinda şikebahçe ikinci başkanı müslüm bağcılar metinle bir gazinoda buluşur. bi çek uzatır metin'e, "rakamı sen yaz metin" der "yeter ki şikebahçe forması giy".. metin oktay ise tok olmuştur her zaman paraya, izmirspor'dan da "ya ben ya Galatasaray" diyen zengin kızı sevgilisini bırakıp gelmiştir zaten, anında verir cevabi "bizi sevenleri üzmeyelim baba, bizi sevenlere ihanet etmeyelim"
böyledir metin oktay.. ajda pekkan ile "taçsız kral" filminin setinde tanışıp, aşk yaşamaya başladıklarinda, gündüz kılıç tarafından kadro dışı bırakılıp, izmir'e geldiğinde de mersinlili cocuklar kendisinden imza istediğinde kagit bulamayip para cıkartıp onu imzalayan, transfer taksidini aldığı gün, bebek'te turgay (şeren) ile birlikte yürürken gevreklerini denize düşüren bir gevrekçiye tüm transfer taksidini çıkarıp veren de metin oktay'dir...
yıllar sonra futbolu biraktiktan sonra, Galatasaray fethi heper için metin oktay'i gönderir eskişehir'e. fethi "ben eskişehirspor'a söz verdim kral, onlar benden cok şey bekliyor aynı durumda sen Galatasaray'ı bırakırmıydın?" der, metin tek bir söz söylemez, öper anlından fethi'yi döner geri.. fethi'nin gol krallıkları herkesden çok metin oktay'i sevindirecektir. herşeyden önce sevenleri üzmemektir esas..
ne anelkanın eli, ne luganonun kafası, nede blicanın kazısı...
bazen delikanlılık kavramı açıklanamaz ya işte bu söz o kavramın içini dolduran şeydir...
BİZİ SEVENLERİ ÜZMEYELİM BABA ! ! !
bir diğer rivayete göre, sakat olan metin oktay yedek kulübesinde oturmaktadır, teknik direktör ise bir başka efsane gündüz kılıçtır (nam-ı diğer baba gündüz), berabere giden karşılaşmada* Galatasaray taraftarı hep bir ağızdan, aynı anda metin oktay nidalarıyla tempo tutmaya başlamıştır, bunun üzerine taçsız kral dayanamaz ve baba gündüzün yanına gider ve oyuna girmek istediğini söyler, lakin gündüz kılıç sakat olduğunu ve oynamaması gerektiğini anlatmaya çalışırken dilinden işte bu sözler dökülür; bizi sevenleri üzmeyelim baba. işte bu yüzden o hep 10 numaradır, işte bu sebeple taçsız kraldır, işte bu alçakgönüllüğünden dolayı rakip takımların tek bir taraftarı bile metin oktay hakkında bırak küfür etmeyi, aksine sevgiyle bahsederler. seni sevenleri üzmedin, taçsız kral, büyük adam....
