Dün ilk defa Sami Yen'i düşündüm yatarken.
Çok koydu be...
Babamın sırtında izlediğim Köln maçı, yine babamın aynı maçta tam bir sessizlik anında Ahmet Çakar'a g..tsün Ahmet Çakar g...tsün sözüyle uğradığım şok =)
Okuldan kaçıp yıllarca tek başıma gittiğim maçlar ve her gittiğim maçta tünelden yeni açık üst'e ilk adımımı atıp o yeşilliği gördüğümde tarifi imkansız olan heyecan. Hiç mi eksilmez, her maç aynı heyecan...
Büyüsü var derler ya, bu doğru işte, bu stadda var bir sihir, anlayamadığımız...
Kapalı ve Numaralı çatılarından yanan ışıkların karanlığı delişi, nefret ettiğim pop şarkılarını ambiansıyla bana sevdirişi...
Ve yarın veda edeceğim sana, belki şu kısa yaşantımda sana en fazla 18 yıl ayırabildim ama her şeye bedeldi bu.
En büyük aşklardan bile daha muhteşemdi senin aşkın.
Senin aşkın beni bile en arabesk eylemlere itti sonuncusu da yarın koltuğunu söküp almak olucak, senin de benim kalbimi söküp aldığın gibi...