Yıllar önceydi ;Ali Sami Yen'de bir maça gitmiştim.Yağmurlu bir gündü;iliklerime kadar ıslanmış , soğukdan donmuştum.Devre arasında tuvaletlere gitmiştim.Ama altıma etmeye razı olmuş giremeden geri gelmiştim.Yerimde bir renkdaş oturmuştu.Yerimi geri istemiş fakat dayak yemekden beter olmuştum.
İçimdeki renk aşkı baskın gelmiş susmuştum.Birşeyler içmek ve yemek için arayış içinde olmuş fakat avucumu yalamıştım.Yine içimdeki renk aşkı baksın çıkmıştı..Bi ara ; bir kaç engelli renktaş görmüştüm saha kenarında .İçim cız etmişti!!!!!!!!..Kendimi unutmuş onlara üzülmüştüm..Maç çıkışı çile çekilir gibi değildi, tıpkı girişte olduğu gibi....Aynı sorunlar Bursa'da da yaşanıyordu.Ülkemin heryerinde olduğu gibi....
Hep hayal ederdim adam gibi medenice bir stadda maç izlemeyi..............TTArena geldi birgün hayatıma.Sevinçden havalara uçmuştum o ilk kazmanın vurulduğu gün....Hele şu son beş ay yokmu ; her sabah siteye giriyor sonra güne başlıyor , akşam siteye giriyor sonra yatağa....
Ne yağmurda ıslanacak , ne aç kalacak,ne altına edecek nede yerinde başkasında bulacağın bir yer olmayacak orası....Engelli renkdaşların bile rahatca maç izleyeci bir rüya olacak orası..Ön yargılı eleştiri yapmadan bi düşünün renktaşlar..ön yargılı olmadan.....Özür dilerim başınızı ağırtdım...
orası.....Gözüm