Gözümüzle büyüttük bu stadı biz..
İlk kazmanın vurulduğu, ilk demirin örüldüğü, ilk betonun döküldüğü andan itibaren yavrusunu büyüten bir anne gibi gözümüzden sakınarak gözlerimizle büyüttük.
“Cehennemi inşa eden melekler” dedik bu stat için ter akıtan her işçiye. Her birinin gücü kuvveti yerinde olsun diye dualar ettik.
Bir bebeğin büyümesi için nasıl uyku lazımsa, anne sütü lazımsa, şefkat lazımsa, ilgi lazımsa; İşte bu stat için de zaman lazımdı, harç lazımdı, emek lazımdı, ilgi lazımdı. Hepimiz verebileceğimiz her şeyi verdik.
Kar yağdı, orada çalışan işçilerimizin yerine biz üşüdük sıcak evlerimizde.. Sıcak oldu, onlar orada çabalarlarken biz terledik klimalı ortamlarımızda.
Bir annenin evladının gelişiminin her anını görüntülemek istemesi gibi her gün fotoğrafını çektik üşenmeden ve her gün defalarca baktık büyümesini gururla izleyerek.
Gözümüzle büyüttük bu stadı biz..
Bazen haber alamadık telaşlandık, bazen günlerce, aylarca ses seda çıkmadı kahrolduk ama umudumuzu hiç kaybetmedik.
Kimi zaman fikir ayrılıklarına düştük tıpkı bir anne ve babanın bebeklerinin büyümesi ve gelişimiyle ilgili düştükleri gibi. Kimimiz “Şöyle büyümeli bu stat.” dedi, kimimiz “Hayır böyle büyümeli.”
Ama o hiçbirimizi dinlemeden büyümesi gerektiği gibi büyüdü bu günlere geldi.
Az kaldı!!
Çok yakında gözlerimizle büyüttüğümüz bu stadın mürüvvetini görme şansına sahip olacağız. 52000 bin davetli o mutlu ana tanıklık edecek. Yanında olamayanlar uzaktan hüzünlü ama bir o kadar da gururlu gözlerle seyredecekler..
Dillere destan bir açılışla stadımız hepimizin iftihar vesilesi olacak..
